GRECJA NIEZNANA

HELLAS

ΕΛΛΑΣ

(c. d.)

 

Miejsca mniej sławne ale też warte obejrzenia

1

Mani, Nekromanteion, Kassope, Stagira, Porto Germeno

2 Itaka, Thermos, Didyma, Metsovo i Aoos, Edessa-Longos, Sykion, Volos i okolice, Nea Anchialos
3 Zagorohoria, Geraki, Filippi, Nemea, Dion, Pydna, Amfipolis
4 Evia, Pelion, Pella, Paxos, Tiryns, Skyros
5 Messini, Acheron, Kythira, Salamina, Poros, Trizin, Gitana, Dodoni

EVIA (EYBOIA)

Druga co do wielkości wyspa Grecji ( po Krecie) rozciąga się na morzu Egejskim wzdłuż wybrzeży Grecji Centralnej i Attyki na długości 175 km. Na wyspie znajdziemy wysokie góry pokryte lasami sosnowo-kasztanowymi (Dirphys - 1742 m na północy i Ochi – 1398 m na południu), rozległe gaje oliwne i winnice, szerokie plaże w północno-zachodniej części wyspy i małe zatoki od strony otwarego morza, szczególnie w węższej, południowej części. Już w starożytności na Evii wykorzystywano źródła termalne, tradycja przetrwała w Lutra Edipsos i Kymi.

Nowoczesne miasta znajduja się głównie od strony kontynentu; stolicą jest Chalkida. Evia dostępna jest przez dwa mosty i kilka linii promów.

Eretria, nowoczesny modny kurort usytuowana jest na ruinach antycznego miasta. Zachował się starożytny teatr i Dom Mozaik, w którym sale bankietowe miały wspaniałe mozaiki z kolorowych , okrągłych kamyków. Muzeum archeologiczne posiada wiele eksponatów znalezionych podczas wykopalisk na wyspie m.in. fragmenty świątyni Apollona, więcej eksponatów prezentuje muzeum w Chalkidia.

Antyczne ruiny można też zobaczyć w Karystos i Styra a w Orei zwraca uwagę olbrzymi posąg marmurowego byka.

fragment torsu Ateny z głową Gorgony

głowy Tezeusza i Antiopy

Północne wybrzeże Evii  ma linię brzegową mocno poszarpaną, między stromymi brzegami  trafiają się szerokie zatoki  z piaszczystymi plażami i niewielkie, malownicze wysepki.

wysepka na wprost plaży Agios Nikolaos niedaleko górskiego miasteczka Ellinika

w Kotsikias kolorowe skały tworzą malownicze otoczenie plaży z drobnych kamyków

wysepki Lefkonisia

droga między Pilion a Sarakiniko ukazuje urokliwe zakątki stromego brzegu

skała na plaży w Psaropuli

 

 

 

 

 

krajobraz po pożarze koło Amarintos (2007)

Stolica wyspy, Chalkida leży po części na Evii i na kontynecie oddzielonym od niej wąską cieśniną, łączy je stary, zabytkowy most zwodzony. Poturecka twierdza Karababa znajduje się po stronie kontynentalnej.  Wybudowano ją w 1686, obronne, blankowane mury twierdzy obejmują wielki obszar, wewnątrz pozostały zabudowania byłych magazynów, płaskie bastiony, pochylnie do wciąganie armat na bastiony, na środku znacznie później wybudowano kościół pod wezwaniem proroka Iliasza. W masywnej wieży o podwójnych murach zbudowanej na planie 7-kąta jest ciekawa wystawa rzeźbionych fragmentów kamieniarskich z różnych budowli miejskich pochodzących z kolejnych epok historycznych.

Południowa część Evii jest znacznie węższa i mniej zaludniona. Są tu dość wysokie, niezalesione góry, małe zatoczki z piaszczystymi plażami, a od strony kontynentu kilka małych, malowniczych wysepek.

 

 

 

 

 

 

 

zatoka Kastri

 

 

 

 

 

 

 

 

zatoka z małą plażą kolo Tsakei

 

PELION (PILIO)

Duży półwysep, położony między morzem Egejskim a golfem Pagastycznym dostępny jest z miasta Volos. To stąd Jazon i Argonauci wyruszyli na wyprawę po złote runo do Kolchidy. Pelion to również mityczny kraj centaurów, wspominając choćby Chirona, wychowawcę Jazona i innych herosów. Półwysep prezentuje górzysty krajobraz o stromych zboczach od wschodu i południa i brzegach morskich łatwiej dostępnych od zachodu. Znajdują się tu małe porty rybackie, plaże, urocze górskie miasteczka zagubione wśrod bujnej roślinnosci. Pod najwyższym szczytem Pliassidi (1635 m npm) usytuowany jest ośrodek narciarski „Agrilefkes” w Chania. Obfita roślinność ; sosny, kasztanowce a w niższych strefach oliwki i drzewa owocowe otaczają miasteczka o specyficznej architekturze.

MAKRYNITSA

Najbardziej malowniczym miasteczkiem jest niewątpliwie Makrynitsa, zawieszona na wysokim, stromym zboczu. Można w niej oglądać stare domostwa o wysokich, kilkupiętrowych fasadach (ale znacznie niższe od tyłu zależnie od stromości terenu). Ich mury tynkowane na biało, posiadają tradycyjne okna i malowane kolorowe dekoracje.

Z obszernego placu brukowanego marmurowymi płytami, zacienionego rozrosłymi platanami gdzie królują stoliki kafejek można podziwiać panoramę Volos.

Przy placu mieści się kościół z XIII w. z ciekawą dekoracją na absydzie a obok marmurowa fontanna. Liczne sklepiki proponują różnorodne pamiątki w tym wiele lokalnych smakołyków, przypraw i ziół.

Panorama na Volos

PORTARIA

Sąsiadująca z Makrynitsą posiada podobną zabudowę ale słynie przede wszystkim z bardzo licznych sklepów i straganów, których półki uginają się pod różnokolorowymi słojami miódow, marmolady, owoców w syropie produkowanych według tradycji przodków.

Można też nabyć torebki ziół aromatycznych na napary pozwalające leczyć wszelkie dolegliwości ludzkości.

 

Kolejka wąskotorowa na Pelionie

Atrakcją wakacyjną Pelionu jest kolejka wąskotorowa. Wybudowano ją w 1904 r. z inicjatywy włoskiego inżyniera Chirico. Początkowo wyruszała z dworca kolejowego w Volos aby zawieźć mieszczuchów do położonego wysoko w górach Milies. Potem budowa szosy dająca pierszeństwo automobilom podcięła jej szyny i kolejka przestała kursować w latach 1970-tych.

Dzięki pasjonatom, dawna kolejka wąskotorowa została przywrócona do życia na początku XXI wieku i obecnie znowu wozi turystów zaspokajając ich chęć przeżycia nostalgicznej wycieczki w dawnym stylu.

Podróż rozpoczyna się na stacji w Ano Lechonia (15 km od Volos).

Lokomotywa, już nie parowa a disel choć do złudzenia przypomina swoje poprzedniczki wypuszczając nawet parę z komina, ciągnie 3 wagony. Rozstaw szyn wynosi zaledwie 60 cm.

Pociąg toczy się pomalutku z charakterystycznym stukotem kół, zwalnia na zakrętach,  pokonuje kilka wysokich mostów, parę tuneli.

Często przeciska się między skałami tak bliskimi że lepiej nie wychylać się przez okno i kosi gałęzie rozrośniętych drzew oliwnych.

Przystanek na stacji pośredniej koło Kato Gaetza (15 min) pozwala zwiedzić małe muzeum-sklepik oleju z oliwek.

Na stacji przeznaczenia - Milies następuje zabawny manewr; z braku miejsca lokomotywa nie może zakręcić i jest obracana, popychana ręcznie na specjalnej platformie. Przy stacji jest tawerna i hotelik. Ścieżka, brukowana miejscowymi kamieniami układanymi w tradycyjny sposób prowadzi na górę, na plac centralny miasteczka (15 min).

W okresie wakacji kolejka kursuje codziennie, wiosną i jesienią tylko w weekendy a zimą wcale.

Odjazdy :

Ano Lechonia godz.10 ; Milies godz. 15

Czas podróży w jedną stronę : 1,5 godz.

Przerwa w podróży pozwala na zwiedzanie Milies i zjedzenie posiłku w miasteczku lub w restauracji przy stacji.

Stare parowe lokomotywy można oglądać na stacji w Volos.

Oprócz kilku restauracji atrakcją jest tu muzeum komboloi.

ARGALASTI

Jedno z większych miasteczek półwyspu, położone w górach niczym nie przypomina niedalekich, nadmorskich miejscowości pełnych turystów ale za to żyje codziennym rytmem rodowitych mieszkanców.

Centrum stanowi kilka ulic wokół kościoła z bizantyjską absydą i olbrzymą, wysoką, pełną kolumienek, marmurową wieżą zegarową, której konkurencję robi mała kapliczka. Argalasti posiada 2 banki, supermarket i różnorodne sklepiki. W dzień targowy (piątek) mały placyk pod platanami zapełnia się autami sprzedawców jarzyn, owoców z pobliskich ogrodów, są nawet świeże ryby z nocnego połowu.

Absyda bizantyjska

i

Kolorowy szyld sklepu z jarzynami i owocami

MILIES

Miasteczko położone u stóp szczytu Pilio (1130 m), który dał nazwę półwyspowi, od XVIII w. było stolicą regionu, intelektualnym ośrodkiem odnowy kultury greckiej pod panowaniem tureckim. Działał tu uniwersytet, biblioteka posiadająca 10 tys cennych, starych ksiąg (nawet z XVI w.) z różnych dziedzin nauki, nie tylko po grecku (dostępna jest do zwiedzania).
Milies zniszczyli niemieccy okupanci w 1943 r. paląc domy i zabijając wszystkich mężczyzn z zemsty za akcję partyzantów.  W 10 lat po wojnie trzęsienie ziemi zburzyło ledwie odbudowane domy.
Dziś miasteczko straciło wiele z dawnej świetności, pozostał kościół z cennym, rzeźbionym ikonostasem, kilka ładnych fonntan z białego marmuru.

Brukowane uliczki i tawerny pod platanami ożywią się jedynie na czas przyjazdu turystów wąskotorową kolejką z Lechonii.

 

Do zabytkowego budynku stacji położonej poniżej miasteczka, prowadzi brukowana ścieżka.
KOTES  niewielki, bardzo malowniczy port rybacki położony w głęboko wciętej zatoce na południu Pelionu. Wzdłuż nadbrzeża kilka restauracji o morskim wystroju serwuje ryby z lokalnego połowu.
TRIKERI górskie miasteczko usytuowane parę kilometrów od brzegu morza na wysokim czubku półwyspu z labiryntem wąskich uliczek o niezliczonych zakrętach, prowadzących z górki albo pod górkę, nigdy po płaskim terenie.

AGIOS JOANIS

Modny kurort z długą, piaszczystą plażą na północno-wschodnim wybrzeżu Pelionu. Prowadzi do niego od Volos bardzo kręta szosa pokonujac strome zbocza najwyższej partii półwyspu. Miejscowość posiada zagospodarowane wybrzeże, liczne pensjonaty, hotele i campingi. Powyżej miasteczka, przy głównej drodze dojazdowej jest stara bizantyjska cerkiew warta obejrzenia.

MILOPOTAMOS

Dostępny krętą szosą z Tsagarada posiada słynną plażę na wschodnim, skalistym brzegu. Od parkingu przed zespołem hoteli jest zejście ścieżką przez sosnowy lasek kilkadziesiąt metrów niżej przez teren gościnnej restauracji na brzeg morza. Atrakcją jest widoczna z parkingu skała, z której śmiałkowie skaczą do szmaragdowej wody.

MOURTIAS mała, żwirkowa plaża na wsch brzegu przy zatoce obramowanej malowniczymi skałkami, służy również za port rybacki dla kilku osiedli zagubionych wśrod bujnej roślinności. Leży 20 km na wschód od Myliny (dojazd przez Lafkos).   MARATHIAS szeroka, spokojna zatoka ze starym domostwem na cyplu na południu miedzy Mylina a Trikeri.

 

PELLA

Ta starożytna stolica królestwa Macedonii położona jest na północy Grecji, 40 km na zach. od Tessaloników. Tutaj w 356 r.p.n.e. urodził się Aleksander Wielki, który przez swoje liczne wyprawy wojenne i podboje (aż do doliny rzeki Indus w Iniach) zmienił sytuację polityczną wokół Morza Środziemnego i na Bliskim Wschodzie oraz rozprzestrzenił kulturę hellenistyczną.

Pella nie zachowała śladów tego okresu, miasto zostało zburzone i zbudowane od nowa przez jego następcę na tronie w IV w. p.n.e.

Zachowane ruiny pozwalają odkryć miasto na planie geometrycznym z agorą otoczoną przez bogate domostwa z licznymi, pięknymi mozaikami na posadzkach, pozostałości świątyni Ateny, a na wzgórzu - fragmenty murów pałacu królewskiego. Dwa akropole czekają jeszcze na wykopaliska. W czasie okupacji tureckiej ruiny służyły za kamieniołom dla nowych konstrukcji.

Lokalne muzeum eksponuje przedmioty znalezione w okolicy, m.in. dwie statuetki Aleksandra, mozaiki, liczne wazy i figurki ceramiczne. W regionie znajduje się kilka kurchanów z grobowcami macedońskimi a w Vergina królewski grobowiec Filipa, ojca Aleksandra zawierający liczne przedmioty ze złota.

fragment mozaiki posadzki
 
mozaikowa posadzka domu
   

PAXOS

Mała skalista wysepka na morzu Jońskim, liczy zaledwie 25 km², łatwo dostępna statkiem z Pargi, 10 mil morskich, lub z Korfu 35 mil.

Legendarne miejsce zalotów miłosnych Posejdona i Amfitryty. Zielona wyspa, gdyż jest porośnięta gajami oliwkowymi, stąd pochodzi najlepszy, podobno, ale i najdroższy olej grecki. Są tu małe piaszczyste plaże i skaliste zatoczki o szmaragdowej wodzie, oraz ponad 40 grot, najpiękniejsza - Ipapanti jest na pn. wybrzeżu.

Paxos posiada 3 porty, statki przypływają do stolicy Gajos po pokonaniu długiego, wąskiego przesmyku z 2 wysepkami. Zabytków tu brak, zachowane po trzęsieniu ziemi z 1953 r. pamiątki eksponuje małe muzeum ukazując historię wyspy i rekonstrukcję wnętrza tradycyjnego domu.

karafki na wino
Niedaleko portu wznosi się pomnik marynarza, który zginął w walce o uwolnienie Grecji spod Turków, kierując swój statek pełen dynamitu na okręt turecki.

 

TIRYNS

Uważany jest za dzieło stworzone przez legendarnych Cyklopów, jego wysokie mury z olbrzymich, nieociosanych głazów dokładnie do siebie przylegających nie mogły przecież wyjść spod ręki ludzkiej. W rzeczywistości jego historia zaczyna się w 28 wieku .p.n.e. gdy Hellenowie ufortyfikowali skaliste wzgórze.

Tiryns znajduje się zaledwie 5 km na północ od Naupli.

Tunel kazamaty w murach twierdzy

Widoczne mury pochodzą z tego samego okresu co Mykeny, z XIV w.p.n.e. i otaczały pałac władcy.

Przez następne kilkaset lat skromna cytadela została powiększona. Wybudowano nowy, obszerniejszy i bardziej reprezentacyjny pałac z portykiem, dekorowany płytami z alabastru i freskami na ścianach i posiadający łazienkę. Fortyfikacje zostały wyposażone w kazamaty i rozbudowane na północ aby dać schronienie mieszkańcom podzamcza w razie najazdu. Mury mierzyły ponad 9 m wysokości (aktualnie tylko – 7 m) przy średniej szerokosci 6 m, w części gdzie utworzono sklepione tunele – kazamaty osiągały 17 m grubości.

Tiryns został całkowicie opuszczony dopiero w V w.p.n.e. a jego mieszkańcy przesiedleni.

Badania archeologiczne rozpoczął odkrywca Myken, H. Schliemann w 1884 i trwają one dotąd.

Parę kilometrów dalej, przy bocznej drodze prowadzącej wzdłuż plantacji pomarańczy znajdują się grobowce z okresu neolitu.

Skromne, trapezowate wejście w porośniętym trawą kurhanie pozwala wejść do wnętrza; okrągła, wysoka komora grobowa wydrążona w ziemi sklepiona jest kopułą z równo układanych kamieni.

 

SKYROS

Skyros, najbardziej południowa i największa wyspa z archipelagu Sporad na Morzu Egejskim. Dostępna statkiem z Volos, ale najbliżej na nią jest z portu Kymi na wyspie Evia. Legendarnie związana jest z Achillesem, który stąd wyruszył na wojnę trojańską.

Stolicą jest miasto Skyros, położone na wysokiej, skalistej górze, po przeciwnej stronie wyspy niż port Linaria. Z dala bieli się piramidą domów. Ulice są wąskie, strome, przewidziane na transport osiołkowy. Nad miastem góruje forteca powenecka - Kastro, skąd rozciąga się rozległy widok na ląd i morze.

tradycyjne buty wyspiarzy

Skyros nie posiada zbyt wielu asfaltowych dróg, to bardzo skalista i górzysta wyspa, najwyższy szczyt Vuva liczy 792 m npm.

Na Skyros są piaszczyste plaże jak Aherunas, Gialos, Megalos, Kalamitsa i kamieniste koło Atsitsa. Uroku dodają małe kapliczki rozsiane w terenie, czasem trudno dostępne.

Skyros zachowało wiele z tradycyjnego folkloru; sklepy w stolicy sprzedają ceramiczne kolorowo malowane talerze i naczynia, rzeźbione wyroby drewniane, szczególnie meble.

Z folklorem można lepiej zapoznać się w muzeum Faltaits w starym domostwie, które posiada kolekcje cennych rzeźbionych mebli, tradycyjnych ubiorów i ogromny zbiór dawnych gazet, czasopism i wydawnictw. Na wyspie jest też muzeum archeologiczne.

 

1page précédente 2page précédente 3page précédente 5